ظلم و ستم از نگاه قرآن

«لاَّ يُحِبُّ اللّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلاَّ مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللّهُ سَمِيعا علِيمًا (148)»

[خداوند، بانگ برداشتن به بد زباني را دوست ندارد، مگر (از) كسي كه بر او ستم رفته باشد و خدا شنواي داناست]

1) امام صادق عليه السلام در باره آيه «لاَّ يُحِبُّ اللّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلاَّ مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللّهُ سَمِيعا علِيمًا» فرموده است: كسي كه ميزبان قومي گردد و ميهمانداري را به خوبي به جاي نياورد، از جمله ظالمان است و حرجي نيست بر كسان به خاطر حرف هايي كه در حق ايشان زنند.#1#

2) ابو جارود از وي نقل مي كند: « الْجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ القَول» اين است كه صفاتي كه در شخص است را براي ديگران بگويي.#2#

1 - تفسير قمي، ج 1، ص 164

2 - تفسير عياشي، ج 1، ص 309، ح 295